Boeken-, Zelfschrijven- & Kijk- en Luistertips & Gedicht vd Dag

en links naar andere Dingen om te Doen Als Je Verplicht Thuis Zit

 

Wel, het onwaarschijnlijke is gebeurd: je kunt, nee, je mág niet naar school. Maar je moet wel onderwijs krijgen. Daarom werkt jouw school nu heel hard aan een mooi programma zodat je door kunt leren. Ook kinderboekenschrijvers, jeugddichters, Schoolschrijvers, cultuurcoaches, leesconsulenten, illustratoren, verhalenbouwers, toneelspelers, filmmakers en andere creatievelingen verzinnen van alles zodat jij je geen moment hoeft te vervelen, en er ook nog iets van opsteekt!

Hieronder verzamel ik wat ik heb en tegenkom aan tips en ideeën om deze thuiszitterij op een avontuurlijke manier door te komen. Beschouw het maar als een gratis reisje in een tijdruimtecapsule, die je naar een plek brengt waar je misschien nog nooit eerder was, of die je nader kunt onderzoeken: je eigen verbeelding!


Tip van 23 maart 2020, dag 8 

Vandaag is de opdracht: maak je eigen TV-journaal.

Mijn TV-journaal | een #de-(school-)schrijver-bij-je- thuis-les

Kijk je weleens naar het journaal op televisie? De man en vrouw in de tekening links doen dat elke dag. Maar wat horen ze nu? Kun je aan hun houding zien of het goed of slecht nieuws is? Hoe zie je dat? En de kat, waarom luistert die ook?

Opdracht: Verzin je eigen TV-journaal/goed-nieuwsbericht.

*Kijk naar de tekening.
*Bedenk een nieuwtje. 
*schrijf het eerst het op als een verhaaltje.
*Lees het daarna voor als een echte nieuwslezer.

Tip: Maak een TV van een kartonnen doos (zie afbeelding)

* Jij bent de nieuwslezer, vertel, en houd 1,5 meter afstand tot je luisteraars!

  1. Waar het over gaat, het onderwerp
  2. Wat er gebeurt, of gaat gebeuren
  3. Het tijdstip van uitzenden (bijvoorbeeld: dit is het 8-uur journaal van dinsdag 23 maart

* Speel of film je TV-journaal.

Je mag natuurlijk jouw verhalen, gedichten, filmpjes en vragen delen. Gebruik dan het reactieformulier hieronder. Of post het op Instagram of Facebook of op je schoolaccount. Ben ik Schoolschrijver op jouw school? Dan mag het ook direct naar mij.

Groetjes van Kate!


Tip van 18 maart 2020, dag 3 Luistergedicht: "het begin van de regenworm"

Tips van 17 maart 2020 | dag 2

Wen je al een beetje aan de nieuwe dagindeling? Kom je nog wel buiten? En wat doe je dan? Misschien is verstoppertje nog wel het beste spel om te spelen.

Daarom plaats ik mijn verhaal Verstoppertje, uit Spindingen (uitgeverij Luister 2006) hier om zelf te lezen, te verstoppen, of voor te lezen. 

Boekentip: verhaal uit Spindingen, lees het hieronder!

 

VERSTOPPERTJE

Op een dag wilde de horzel verstoppertje doen met de spin.

Maar de spin had geen zin. Ze lag met half gesloten ogen te soezen in de zon.

Wel tien keer vroeg de horzel: ‘Doe je mee?’

Maar de spin geeuwde alleen maar en deed alsof ze sliep.

En toch gaan we verstoppertje doen, dacht de horzel koppig.

Op zijn tenen sloop hij om de spin heen en beet haar zo hard als hij kon in een achterpoot

En nu verstoppen, dacht hij. In een flits schoot hij weg.

Met een kreet van pijn sprong de spin overeind.

Woedend haalde ze uit naar een wesp.

‘Heb jij mij gestoken?’ snauwde ze.

‘Heus niet,’ riep de wesp. ‘Het lijkt op een libellen-beet.’

Snel maakte hij zich uit de voeten.

De spin holde op zeven poten naar de libel.

‘Kijk eens, vuurrood!’ riep ze, wijzend naar de bult op haar achterpoot.

De libel gonsde verontwaardigd. 'Rood? Mijn bulten worden blauw. Misschien weet de hommel er meer van.’

Maar de hommel had geen angel. Die was hij lang geleden al verloren tijdens een gevecht met de bij.

De hommel wilde er liever niet aan herinnerd worden. Het was een pijnlijke zaak.

‘De bij,’ mompelde hij, ‘Ja, het is zeer wel mogelijk.’

De bij kwam net aangevlogen. Toen hij de hommel en de spin met elkaar zag praten, vloog hij snel door.

Over zijn schouder riep hij: ‘Dat is een mega-horzelbeet!’

‘Het ís een horzelbeet,’ bevestigde de mug die op het rumoer afkwam.

Jaloers bekeek hij het werk van de horzel.

‘Weet je het zeker?’ vroeg de spin.

‘Heel zeker,’ zei de mug die zijn ogen niet van de roodgloeiende bult af kon houden.

‘En waar ís de horzel?’ vroeg  de spin ongeduldig.

‘Ik weet het niet,’ zuchtte de mug vol bewondering. ‘Maar als je hem vindt, geef hem dan een compliment van mij. Wat een prachtbult.’

De spin zocht de hele middag. Ze zocht overal. Zelfs op plekjes waar de horzel nooit kwam.

Niemand had de horzel gezien. Niemand wist waar de horzel was.

Aan het eind van de middag was het geduld van de spin op.

Ze was te moe om verder te zoeken, en leunde tegen de rozenstruik waar de vlinder woonde.

De vlinder zag de rode bult en kreeg medelijden met de spin.

Bovendien had ze een hekel aan de horzel die haar vaak avances maakte waar ze niet van gediend was.

Ze fladderde naar de spin, en fluisterde in haar oor: ‘De horzel doet verstoppertje.’

Ze wees naar de koeien aan de overkant van de sloot. De kudde sjokte heen en weer in het weiland.

‘Kijk, zie je wel,’ zei ze met een fluwelen stem. Op die koe zit hij. Op die daar.…of op die…..of toch op die….

De spin keek en keek en keek naar de grazende koeien. Hoe langer ze keek hoe minder ze zag.
Na een poosje zag ze alleen nog maar een wirwar van vlekken. Het werd haar zwart voor de ogen.
Het werd haar wit voor de ogen. Kop noch staart kon ze onderscheiden. En al helemaal geen horzel, die ergens als een stipje tussen de vlekken moest zitten.

Ze werd duizelig en tureluurs. Toen ze ook nog hoofdpijn kreeg, liep ze verslagen naar huis.

De horzel, die de spin zag vertrekken, klapte in zijn handen.

‘Ik heb de aller-allerbeste verstopplek,’ riep hij trots. ‘Niemand kan mij vinden. Niemand!’

Toen het helemaal donker was geworden, kwam hij pas tevoorschijn.

Ineens maakte zijn trots plaats voor ontevredenheid.
Niemand heeft mij gevonden, dacht hij. Niemand die mij nu nog zocht. En verstoppertje spelen in mijn eentje, omdat niemand me zoekt, daar is eigenlijk niks aan.

Verongelijkt vloog de horzel naar huis.

‘Hier ben ik!’ riep hij tegen niemand, ‘ik heb mezelf gevonden.’

Maar die gedachte troostte hem niet.Hij schaamde zich zelfs een beetje. 

Binnen kroop hij zich diep onder de blaadjes, en hoopte stiekem dat iemand hem tóch zou vinden.

© Kate Schlingemann

 

ZelfschrijftipMaak/teken een plattegrond (in je #rommelboekje) van jouw buurt, straat, huis, kamer, wijk, en teken er jouw favoriete verstopplek in. Maar omdat die geheim moet blijven, bedenk je een code! Onthoud wel zelf hoe je de code kunt kraken. 
Verzin een kort verhaaltje over iemand, jij?, die zich daar schuilhoudt. 

Denk aan: wie, waarom, waar, wanneer, en hoe loopt het af? 
Kies een vorm: strip, verhaaltekening, rap, rijm, etc.

Succes! 

Deel je verhaal via de buttons met anderen op social media, en met mij in de reactie-ruimte onder aan de pagina! 

Ik heb geen Facebook, wel LinkedIn en Instagram: Gebruik dan #Kate_Schlingemann of #rommelboekje 

Het mooiste verhaal in mijn reactiebox wordt beloond met een petit-poezie-in-plaatjes-boekje! Na 6 april krijgt de winnaar per mail bericht.

Kate's gedicht vd dag: zebrapad



Tips van 16 maart 2020 | dag 1

Boekentip: Het geheim van tante Fien van Tanneke Wiegersma.

Zelfschrijftip:  Schaf een schriftje aan. Heb je al een rommelboekje, knoeiboekje (van mij als Schoolschrijver gekregen) dan weet je wat je ermee kunt doen: bijvoorbeeld: noteer een week lang 1-3 woorden die je tegenkomt, mooi vindt, opvallend vindt, nog niet kent. Maak van de beginletter een tekening, versier het woord. Zo heb je al snel een aardig eigen geillustreerd woordenboekje.
Of, als je meer wilt doen met je schets- en notitieschrift: schrijf elke dag iets op wat je hebt gezien, iets geks, iets liefs, iets anders dan anders, of gewoon omdat het je opviel. En doe het in de Taal van je hart (je moerstaal, Fryske memmetaal, moedertaal, thuis-taal, straattaal, eigentaal, danstaal, zingraal, springtaal, tovertaal)
Maak er een tekening bij. Morgen meer over tekenen en tekst.

Maak een foto van je pagina en post hem op Instagram #rommelboekje

Kijk- en luistertip: https://www.youtube.com/user/boekenfilmpjes/featured

Link: http://www.abyhartog.nl/wordpress/wat-kan-je-doen-met-corona/

Kate's Gedicht vd dag

Uitvliegfeestje

Alle mereltjes en musjes

willen heel graag naar het feest,

maar ze mogen niet,

ze hebben straf

ze zijn heel stout geweest.

`

Weet je wat ze deden?

 

Ze spuugden bessen naar beneden,

gooiden veertjes over de rand,

knakten takjes, trokken stokjes

uit de hele buitenkant.

 

De mussenmoeders floten: foei,

nu is het weleens klaar!

Jullie vliegen nergens heen;

eerst die nesten in elkaar.

 

En de merelvaders floten: doei,

nu is het mooi geweest.

Voor jullie echt geen uitgevlieg,

maar eerst het opruimfeest!

 

Dat komt er nou van.

 

Nu zitten alle vogeltjes

diep in de nesten.

En de anderen?

Die vliegen uit

 de bossen in het Westen

naar het warme strand in Zuid.

 

Hieronder een geïllustreerd gedicht: