Schoolschrijver Kate blogt

Gepubliceerd op 3 februari 2019 om 15:47

Afgelopen donderdag was ik voor de tweede keer op De Cingel in Menaam (Menaldum). De eerste keer werd ik met een lied 'it Feintsje fan Menaam' ontvangen, alle kinderen stonden in een lange rij terwijl ik kwam aangefietst. Er lag sneeuw en het was glad, en ik had zware boekentassen aan het stuur, maar het ging goed! En na het lied was ik ingehuldigd. Toen ik de school in kwam, zag ik direct mijn naam in prachtige letters op een groot expo-bord in de centrale hal. En een boekenkast met daarnaast Kate's boekenhoek, de plek waar ik zit als ik niet in de klas ben. Een heel gezellig plekje, open en toegankelijk. 

Na mijn installatie ben ik direct naar groep 7/8 gegaan, en ook groep 1 en 2 en 3 en 4 en 5 en 6.

Veel verteld over wat ik kom doen. De kinderen van groep 5 tot 8 kregen al meteen de eerste opdracht: maak een poster voor thuis met de tekst: Alle verhalen zijn belangrijk! 

De kinderen van groep 1-4 hebben taaltekeningen gemaakt over hun favoriete plek in Menaam, en wat ze daar doen. Aan het eind van de dag heb ik die tekeningen vermeld en er een 4 meter breed kunstwerk van gemaakt op basis van de tekst: de kinderen van Menaam groeten hun dorp, straat, speeltuin...etc. (Max groet de dingen, Paul van Ostaijen)

Natuurlijk heb ik dat kunstwerk meegenomen de tweede keer. Alle kinderen hebben hem gezien, maar hij wordt nu bewaard voor de tentoonstelling aan het eind van het traject.

De schooldirecteur hoopte dat ik de tweede keer de kinderen meer aan het schrijven zou zetten. De eerste keer was ik natuurlijk zelf best veel aan het woord; vragen beantwoorden, vertellen over de boekenkisten, de schrijfmapjes, enz enz. Dat kwam mooi uit; ik had vanwege de poezieweek voor elke groep een opdracht.

Groep 7/8 maakte een allitererende zin. Ze mochten van meester woorden opzoeken op de iPad. Zo lazen ze ontzettend veel woorden, wat wel weer van pas kwam omdat ze daarna een toets Woordenschat hadden!

Groep 5/6 maakte een recept-gedicht met als titel: recept voor vrijheid. Ik las het gedicht Apekool uit Dieren Dichter.nummer voor, als voorbeeld, en legde uit dat je in een recept vertelt wat je nodig hebt om...

Eerst verzamelden we woorden die met vrijheid te maken hadden, volgens de kinderen. 

Dat was vooral: vakantie, doen waar je zin hebt.
Wat zou je dan doen, als je alles mag? vroeg ik door.

De kinderen dachten diep na. Te diep, denk ik, want ze vonden het echt lastig om iets te bedenken. Het was best rommelig in de klas.
Veel vragen, veel vingers: wat moet ik doen, is het zo goed. Ik had werkbladen uitgedeeld, maar het bleef onduidelijk voor een aantal kinderen of ze nou een gedicht daarop moesten maken, of eerst opschrijven wat ze graag wilden zijn/doen voor 1 dag wat ze anders nooit doen/niet kunnen/of niet mogen. Uiteindelijk op het whitebord meegeschreven. 

Later met juf besproken hoe het anders kan met deze groep. Duidelijker, meer structuur, heldere opdracht en volgorde aangeven: we gaan dit doen, eerst dit, dan dat enz. Hoewel ik niet terugschrik van ontregeling; vaak brengt het nieuwe andere gedachten naar boven; merkte ik dat nu dat de onrust toenam en dat maakt dat er, op een paar goede teksten na, te weinig geschreven werd, en te veel gepraat en in een grote groep sneeuwen sommige kinderen dan helemaal onder. 

Dat gaat volgende week anders. De opdracht wordt kleiner, en concreter en zo, dat juf er verder mee kan. Want tijdgebrek door 10 keer 1 uur schoolschrijver in de klas bleek ook een groter probleem dan gedacht. Het idee is nu dat ik een half uur kom, opdracht en instructie geef, en dat juf er in de week daarna mee verder kan.  De kinderen kunnen tussendoor trouwens naar mij toe komen in mijn schrijfhoek met vragen over de opdrachten. En voor het krijgen van feedback. Komt vast helemaal goed.

In groep 3 en 4, ook een grote groep, was de opdracht duidelijk en concreet, daar maakten ze een 'in je hoofd kun je alles-taaltekening'. 

Volgende week starten we met Verhalen. De posters hebben de kinderen deze week mee naar huis genomen en thuis opgehangen. Mooie krachtige posters hadden ze gemaakt.

Dat alle ouders het ook goed weten: alle verhalen zijn belangrijk.


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.